Penceremde Ufuk Çizgisi

İlk soğukları kırdık

Ellerimiz şımardı hohlanmaktan

Dudağımızın kenarındaki tomurcuk hazır

Çıkmaya aynı yolculuğa ...

 Sokak seslerini özledim

Alıp götüren meçhul gölgeyi

Ve tüm adımlar banaymış gibi umutlu

Seni arıyorum zamanda ...

 Penceremde ufuk çizgisi

Huysuz yağmurların yorgunu

Göğün gamzelerinde

Çocukların halaya durduğu  mevsimden

Haberler getir bana...

Rüyamızin ağaçları sık

Bütün kış seramonilerine uyanıp

Soba kokularıyla çocukluk gecesinden...

Uzak bir gölgeye ikimizde aynı anda iyimsermişiz

Tutup umutçuklarımızı

Bütün insanlığa bölmüşüz...

Sararmış bir konuşmaktan

Sokak aralarına sızan

Akşamüstü düşünceleriyle

Bir odaya kapanıyor çoğulluğum

Ağrıyan varlığımdan seni damıtırken

Eksik ömürleri düşünüyorum

Ağaçlar hüzünlere uzak durmayacak birgün...