Perçin

bugün de kavuşamadık sevgili

yine bağırır eksikliğin birazdan

çınlar kulağım adınla

şaha kalkar özleminle kalp

önce dar gelir

fırtına kopar sonra odada

kapısı kapanır üstüme

zincire vurulur pencere

dili dolanır takatimin ardından

tükenir cem-i cümle cümle

genzimi yakar

yüzümün sınırlarını belirleyen

gözyaşımdaki har

gezinir yarınların üstünde kör ustura

şile bezinden kefen beğenir hayaller

yine de

ama yine de

dürter senle dolu güncem

aklımı kurcalar dün

coşar

tetikler direncimi sana aidiyet

çeler ölümü umut

hasretinle perçinlenir aşk

.....