Perdeleri Çekilmiş Bir Hayal Odası
Ruhuma tünemiş kuzgun
Tüylerinden süzülen bu kan kimin
Eğer bir cinayet varsa ortada
Katili boşver
Kurbanı kim bilmeliyim
Toprak kokuyor
Taze toprak
Kimi gömdüler yine vakitsiz söyle bana
Peki ciğerlerimi yakan bu ağıt
Kimin adı için okunuyor öğrenmeliyim
Gecenin siyahında uyuşuyor zihnim
Ne yapsam da uğultuları susturamıyorum
Ah fısıltılar
Her karanlıktan sızan sivri dişli mahlukatlar
Yeter şeytanınızın aşkına artık susun
Yetmezmiş gibi onca acı
Başımda dikilip bu senin gerçekliğin deyip durmayın
Görmüyor musunuz
Perdeleri çekilmiş bir hayal odasına döndü zihnim
Korkaklık deyip
Yargılamak kolay beni ama
Tüm bunlar sadece benim kendimi koruma içgüdüm
Denedim de başardım mı sandınız
Tüm perdelerimi sıkıca çekmeme rağmen sanmayın ki kurtuluştayım
Onca karanlığa rağmen
Sızıntılar var engel olamadığım
Sürekli kanayan iflah olmaz bir yara gibi
Gözlerime saplanıp duran bu kanlı görüntülerle çevriliyim
Kabul kendimi inkardayım
Ama
Ben değildim bu
Ben olamam o kanlı görüntülerin kaynağı
Ah Kanlı Kontes ah
Kemiklerin sızlar mı bilmem ama
Bunlar hep senin yüzünden
Bence bilmelisin
Leşimin üzerine tünemiş kuzgun
Gaganın ucunda hala atmakta olan kalp de kimin
Yoksa gerçekte hiç olmadın da
Sen de benim acınası bir kurgumun bir parçasısı mısın
ama
Toprak kokuyor
Taze toprak gibi kokuyor bedenim
Avuç avuç vedalar birikirken üzerimde
Yakılan ağıtların içinde giderek belirginleşiyor ismim