Pişman

Sevda denilen bir derin kuyu

Bir düşen pişman bir de düşmeyen

Bazen bal gibi tatlıdır suyu

Bir içen pişman bir de içmeyen

İnip çıkılan yolları uzun

Hükmü olamaz çalınan sazın

Sofraya konan tavukla kazın

Bir yiyen pişman bir de yemeyen

Dünya dediğim sanki de hayal

Başımda yaşım, hayatım bir yel

Çağırır meçhul beklemeden gel

Bir giden pişman bir de gitmeyen

Elimden uzak bir defa doğmak

Goncanın işi bir defa açmak

Mümkün mü dostlar ölümden kaçmak

Bir gelen pişman bir de gelmeyen

Cahilsin demen sevdadan yana

Bulduğum kayıp her defasında

Neşe şairin hep rüyasında

Bir giren pişman bir de girmeyen

Aşklar yarımdır sevdalar dertli

Henüz doğmamış bebek pusetli

Bir kılıf var ki kemik ve etli

Bir soran pişman bir de sormayan

Derler ki sevmek uzatır ömrü

Uzaktaysa yar zulm olur günü

Hasretle geçer her acı günü

Bir seven pişman bir de sevmeyen

Turgut'um acır söylenen sözüm

Her gece ağlar sebepsiz gözüm

Uzakta yârim buruşur yüzüm

Bir gören pişman bir de görmeyen