Pişmanlık

Bitik mumlar ardında rasladığım

Yitik düşlerimin ;

U/mutsuz ve can acıtan bakışları

Korkutur oldu ruhumu .

Ateşin içinden geçerek

Zihnime dökülen harfler kadar

Yıprandı bu gönül . . .

Yangından kurtulmuş

Kimsesiz kız çocuğunun çığlığındaki

Yaşıyor olmanın pişmanlığı

Bu kadar acıtıyorsa ruhumu

Ve;

İçimdeki çocuk pişmansa yaşadığına ,

Binlerce kez şük'retmeli

Can verene !

Pişmanlığımın kimsesizlikten olmayışına .