Pişmanlık

Ne kadar değişmişsin ben görmeyeli

ben mi yanılıyorum yoksa

yoksa sen mi yitirdin eski seni

ben hepten harap ve bitap

gerçekleri geçmişim zaten

gördüğüm ya hayaldir ya serap

sarı bakıyor gözlerim her yan sarı

ne mavisi var etrafın ne yeşili

bir acıyla dalmışım kederli yüzüne

ne ben kalmışım ne sen

biraz acı biraz keder biraz ah

her yanında eskiden kalma günah

böyle kederli bakmazdın eskiden

yarı şuh yarı mahzundu gözlerin

şimdilerde anlamsız bakıyor

nedendir dersin

hiç sevmedin mi yoksa

yokluğumla oynadığın zamanlar

sevenin de mi olmadı senin

gözünden yaş inmezdi yanaklarına

sade bir titreme düşerdi

incecik dudaklarına

ağlasan da bilmezdi kimselerin

ağladığın aşikar

sen anlatmasan da

şahitleri varmış ya

kapandığın dört duvar

çok zaman olmadı görmeyeli

yüzünde aşina olmadığım bir ifade

bakışların da değişmiş besbelli

saçlar zaten ortada

çoğu beyaz azı siyah

gölgeni tanır mı gözlerin

ya yüreğin kaybolan gölgeni

sen göremezken bebeklerinde beni

ben nasıl derim ki

"ben"im hiç çekinmeden

her sözü söyleyemem bilirsin

her sözün kalmasam da altında

zamana gömdün ne varsa arkamızda

mutlulukları inat ve gurur tasında içtik

hiç ama hiç düşünmedik ki

aslında biz zaten bir hiçtik

zamansız kirlendi masum sevgilerimiz

baksana üstüne zamansız yağan yağmurlara

yerle bir olmuş hepsi ıslak ve kirli

tanımıyor artık biz gibi

onlar da birbirini

........................

söyle hadi bu saatten sonra

ne yapabiliriz ki...