Pişmanlıktan Doğar Keşkeler

bazen kim olduğunu unutur insan

tek hatırlamak istediği karşısında durandır

ama o yerinde durur mu?

durmaz...

bazen gitmek ister insan

arkasına bakmadan gitmek

yanına aldığı onca şeye rağmen

kendini gitmek istediği yerde unutur

ve durur..

zamanla insan kim olduğunu hatırlar

kendini aynanın önünde bulmuş gibi olur

bu seferde hatıralar birbir unutulur

geçmiş çoktan son durağı geçmiş olur

...

zamanla insan, kalbi ile aklı arasında sıkışıp kalır

kalmak istediği yer savaş alanını andırır

mağlup ve galip tek bir bedende

sonuç şimdiden manidar

pişmanlıktan doğan keşkeler

keşkeler içinde gözyaşları...