Piyasa Şiirleri -3

(Ferit’e Mektup)

uzaklıklar biriktirdim Ferit

yurtsuzdum işte! bir o kadar da...

kışa rastlamış anılarımdan havalanan sığırcıklarca

mektuplara karışmış tren çığlıklarınca

kentin yakasına yapışmış gecekondularca

çıplak!

her aşktan dilsiz bir uzaklık kaldı

hiç düşündün mü Ferit,

bozdursam kaç ayrılık yapardı?

ilk uzaklık içimdeki yaraya Ferit

kabuk yakındı oysa sızı yakın

ölü çocuklardan aldığım son ders

yüreğimi kanırtan bıçak yakın

hangi kara deftere yazılır kanla

yeryüzü sayfasından başka

ilk uzaklık anaların gözyaşına Ferit

Cumartesi yakındı oysa yakındı tecrit

uzaklıklar biriktirdim Ferit

akşamın rengi bir türlü inanmadı aşka

vurulmuştum işte! bir o kadar da...

bozbulanık sellerde kent yorgunu

toplu katledilen güvercinlerce dilsiz

öğle karanlığındaki sırlarca faili meçhul

sahipsiz bir ceset!

hiç düşündün mü Ferit

kime sorsan iyi bilirdi

bu hangi filmden çalıntı bir kesit

ilk uzaklık diyorum Ferit!

dudaktan düşen ofla karşıki dağlar arası

kapanır mı bu insanlık yarası

Aralık 2019/ İzmir