Platon-İlk Sevgili

"Aşkın cisimleşmiş adına,

artık tarihin hangi sayfasında kaldıysa"

Sebebi sensin bu ahvalimin...

Ne kadar canı acıyan kadın varsa,

hayallerini bedenlerinden önce kirlettiğim.

Sebepsiz gidişlerimin ardına taktıkları

çaresiz bakışlarıyla

Merhametli bir tanrının gazabını alevlendirirdi

Oysa ben;

bir celsede boşarken o solgun yüzleri

aldatanlar mahkemesinde,

Sana yazılmalıydı cezası bu taşınmaz kefaretin

Unutma...

Şehvet ateşiyle

yaktığın sigaraydım ben

Seni ararken

başka ruhlara sindi dumanlı nefesim.

Varlığından habersiz

hoyrat bedenlerde söndürdüm

yokluğuna yanan izmaritleri.

Aç gözlerini de bak!!

Başını,

gömdüğün tarih sayfalarından kaldırarak.

İşte duygularından kırdığın paletin,

yarattığı tablolar.

İçinde sönmek bilmeyen acısı ile bir seri katil.

Geride gözleri ağlamaktan şiş,

sürüyle kadın maktul.

Delinmiş ruhları ve yıpranmış bedenleri.

Ve bu şaheserler senin.

İşte yarattığın mutluluk

Gülerken,

bir panda yavrusu gibi kıstığın

gözlerinle artık sevinebilirsin...