Postmodernist Sevgiliyle Statükocu Şair

cenge girmiş mecnun gibi

tak koluna filintayı

cebren ve hileyle

geç karanlığın tantanasından

ecnebi bir kızdır zaman

avuçları delik deşik

yeni delhide bekler seni

tütsülenmiş tapınaklar

pervanemi kim kırdı da

kanatsız kaldı asaletim

bir sevgiliyi hayal ettim

ispirto kokulu gecelerde

teslim bayrağını kendim açtım.

ipi geçiren ince bileğe.

sinsice yapıştı dudaklarım

eflatuna benzeyen tenine

parmak izime, terlemiş elime

bir nefes daha çekerim lanet okurcasına

sen her tartışmada bencil körebe

ben ağzımı açtıkça geri kafalı hınzır

postmodernist sevgiliye el pençe divan

statükocu şaire ağız burun kıvır

black_1