Prangalar Vurulmuş Özgürlüğümüze

?'dilimiz tutsak, kalemimiz tutsak,

ömrümüz tutsak edilmiş''

sürgün edilmişiz ana rahminden

doğduğumuz gün mahkûm olmuşuz hayata

etrafımızda demir parmaklıkların silueti

infaz memurumuz bir ebe

cennetten kovulmuş iblis gibiyiz

suçumuz yok

günah defterimiz henüz boş

hilkatimiz garibe

faskalanmışız yaşamla

esaret zincirleri boynumuzda

elimiz kolumuz bağlı

yüreğimizin çeperini tırmalıyor isyanlar

tanrının yarattığı kul biz miyiz?

ifadesi ne mümkün tefekkürümüzün

prangalar vurulmuş özgürlüğümüze

yazılmışsa tecelli yaşanacaktır

beynimizde çıkmaz sokaklar

yolumuz engebeli

çıkmaz sokakların duvarları kitabe

dudaklarımıza kelepçeler vurulmuş

yüreklerimiz suskun

konuşmak esaretimiz olacak

ne söylesek nafile

gayrı ne fark eder ki anlatsakta derdimizi

haykırsak duyan olur mu ki sesimizi

bir daha doğup

yeniden ayak basabilir miyiz ki dünyaya

yaşanmışları hangi kalem çizer

hangi mısra ifade eder ki ferasetimizi

özgür doğup tutsak veda ediyoruz hayata

içimizdeki mahfuz yalnızlık

dışımız kalabalığın esaretinde