Prova!

Tebessümümün kırıklarından

Aşk'ının imlâ hataları dökülüyor...

Alnıma dayadığım namludan

Gözlerinin içiyle vuruyorum kendimi..

Aşk'ı ziyan eden tabağından

Yetim bir akşam üstü kalıyor geriye!

ßak...

Haklılığının ihanetleri dolanıyor kursağıma

Haziran kelebeklerinin küskünlüğünü

Gözyaşlarımla ateşliyorum

Kör bir geceye

Musalla taşı oluyorum sözlerinle...

Göğsüme ektiğin cüzzam kahkahalarını

Avuçlarımdaki libretto çığlıkları susturuyor

Şarkılara olan resitatif eşliğim

Katranı bol denizlere akıyor...

Kör oluyorum haykırışlarımda!

Ruhumdaki hüzzam öfkelerimi

Ölüm provası olan ayrılığa sindiriyorum...

Artık kalbim düşmüyor tuzaklara

İsyan duvarlarıma siper almış askerlerimle

Aşk mezarında şehit oluyorum...