Pusulasız Şizofren

Eğilip bükülmekten omurgası yorulmaz,

Kıblede kemik görse,hemen secdeye yatar.

Böyle pragmatiste hiçbir vebal sorulmaz,

Yalanı lokma yapıp, günde üç öğün yutar..

​

Ar damarında çatlak, yüzü meşinden beter,

Her yana siper kazar, şer kisvesi giyerek...

Dünyayı omuzlasa demez ki"bana yeter",

Şizofreni giyinir, her gün zırhım diyerek.

​

Kafasında bin tilki, kuyruk kuyruğa değmez

Pusu kurup bekler de,her gölgeye saldırır.

Namus,şeref lügatten kılını dahi eğmez

Pers'ten Likya'ya kadar her bölgeye saldırır..

​

Zanneder bu saltanat ebedi böyle gider,

Sırtını dayadığı o kof duvar yıkılır...

Kirlettiği hayatta, ya mutlak bedel öder,

Ya gün gelir boynuna yağlı urgan takılır...

​

Aktığı kadar aksın,göle ulaşmaz dere,

Zamana direnemez namertlerin maskesi.

Benim anam sağolsun,mübtelayız kedere

Köyün orta yerinde,gökdelen hikayesi...

Emin çlkli