Rehin Kaldim Aşka

Hayatı acılarla dolu geçmiş birinin gözlerinden baktıgınız zaman siz bu acıları çekmeseniz bile yaşamış gibi oluyorsunuz. ve sanki oymussunuz gibi kelimeler düşüveriyor parmaklarınızdan. işte aslında bu kadar kadersizliği haketmemiş,herkes kadar mutlu olmaya laik bir insan için yazıyorum. maalesef herkes şanslı olmuyor hayatta ve bizim sıkısıkıya tutundugumuz hayata pamuk ipliği ile bağlanıyorlar.

Yargıç hükmünü çoktan vermiş,

fermanım dilinin ucunda şimdi

yaşamak ve ölmek iki korku,

geri getirmez zaman hiç bir anını

terkedilmiş şehirleri bilirsin,

gömülmüş uygarlıkları

onlar gibi bomboş yıkık harabeyim şimdi,

küçücük umutlarım,yırtmaya yetmiyor karanlıkları,

şimdi tek gercek var çaresizliğim

bak fırçam kırılmıs bomboş tuvalim

ne bir, şekil var ne bir renk

yeniden başlamaya ise gücüm yok

aşka dokunmak geliyor içimden

aşkı oksamak yarım kalan umutları tamamlamak

bazen bir rüzgar esiyor içimde

karayeli mi poyraz mı hala çözemedim

ama şunu biliyorum ki hala içimde birşeyler var sana karşı

birşeyler var hala çözemediğim

mevsimim hazan şimdi

bekliyorum bitecek mı bir gün

bu kahreden yanlızlık

sen hiç bir zaman dokunamadığım ve okşayamadığım

eylül yağmuru kadar ılık ve yumuşak

damla damla yüreğimdesin şimdi

anla artık yaşamam için sevmektir ilacım

aşk ateşten bir denizi mumdan bi kayıkla geçmektir benim için

eriyeceğini bile bile son gücünle çekersin küreklerini

gülümsemelerini anımsıyorum bazen bir cellat gibi acımasız

bazen bir gül kadar yumuşak ve kimi zaman gökyüzü kadar umut dolu

rehin kaldım şimdi aşka

seni unutmaya çalıştıkça ölüyorum..