Renklerinden Koparılan Çocuklar

'Acıdan kefen giydi çocuklar'

'Aç Tanrı sunaklarında...'

Gözleri bağlı;

Kara kuru adımlardır

Umuda filizlenen gölgeler

Ve toprağı sıcak tutan elleri

Oynatır parmakları Elif-ba

Hislenir bir duvar dibi

Badem gözlerde acı

Son kar suyudur

Cana kaçan

Saçlardan...

Bir dua;

Ana söküğü gibi

İsyanları ne renktir

Tarifi imkansız acıların

Tuza basılası şehvet

Masum karanlığında

Gelgitlerde büyütür demini

Ve kuşları görmeyecek çocuklar

Baharın hisli çiğan sesini

Yüreğinde sıcağını güneşin

Bir pırpırı yakalarken düşleri

Ölümü bilmeyecek çocuklar

Yüzlerinde solgun gülüşler

Hafiftir günahları

Melek uykularında

Sevgiye uyanacaklar

Salıncak mezarlarından

Ve...Bahara uyanacak çocuklar

aç gölgelere inat kendi renklerinden...

30.03.2011