Reyhan'a

Sen! Mutlu olmayı beceremediğin için mutsuzsun.

Çok sayıda derdin olduğu için değil

Mutsuz olmayı sevgiye tercih ettiğin için.

Sen hariç tüm insanlar mutlu mu?

Ben, şu, ordaki çok mu huzurlu?

Düşündün mü neydi bizim senden farkımız?..

Ben seninle hayatımın her gününü sevgiyle

Dolu dolu yaşamak, aşkını solumak hatta,

Seni sende yaşamak, seninle varolmak varken

Neden gözyaşlarımın gölgesinde korkuyla bekleyeyim gelmeni?

Ne diye köşeye sıkışmış kedi misali

Ürkekçe gözlerine bakıp beni farketmeni isteyeyim?

Oysa aşk cesur olmak değil mi?

Sevgi-sevda böyle büyümez mi içimizde

Gözlerimiz dolu dolu kaç gece geçirdik?

Kaç günü yalnız yaşayıp ziyan ettik?

Yetmez mi içimizdeki aşkın çektiği ceza

Kalp ağrımızı aşkın heyecanıyla yetiştiremez miydik?

Hayatı düşünüp üzülüyorsun ona ağladığını sanıyorsun.

Oysa sen sana ağlıyorsun hayatına değil

Pencere önündeki kuşların huzur içindeki dansı

Raksı gibi gaçebilecek günlerin yaşanmamışlığına ağlıyorsun

Hatta ve hatta belkide yalnızlığına aşksızlığına bensizliğine

Evet belki beni sevmiyorsun ama varlığıma ağlıyorsun.

Sen hala kendini kötü hissedip mutsuzsan

Hala hayatını çamura düşen bir çocuk

Bir bebek gibi ürkek şeytan kadar

Kötü ve acımasız yaşıyorsan bu senin

Veya aşkı yaşayamadığımız için bizim suçumuz.

BİR GÜN OLURDA KARŞIMA ÇIKARSAN BUNU UNUTMA AŞKIM;

SAKIN BANA İLK BAKTIĞINDA GÜLME!!!

SENİ GÖRMEDEN SANA BU KADAR BAĞLANDIYSAM

BUNA İNAN AŞKIM...

KALBİM O İLK GÜLÜŞÜNE DAYANMAYABİLİR...

SENİ SEVİYORUM...