Ruh Hastası
Yolcu yüklü
Tranvaylar gibi
Beynimdeki
Depresyon sesleri
Ne sinyali var
Ne tutan bir freni
Gidiyor raylardan
Çıngısı çıkmış
Beynimin içine doğru
Bir vurgu
Bir duygu
Dur durak bilmeyen
Tepetaklak nida
Kaçırsam da ineceğim durağı
Ne fayda
Yokki zaten inmek isteyen bir çift ayak
Kapatıyorum gözlerimi
Beynimde şimşekler çakıyor
O sesler
Oynuyor mu gülüyor mu
Sağdan soldan gelen sancılar
Çarpıyor vuruyor
Tepeme tepeme
Dayanılmaz
-İstemiyorum vermeyin ilaç
-Ben böyle de mutluyum
-Acıyı yaşamak sindirmek
-Uyumaktan iyi
-Bırakın beni tutmayın
-Depresyon dayım
-Gelmeyin üstüme
-Etiketim var benim
Uyuşmak istemiyorum
Beni bana bırakın
Dönsün duraklar tekerrür etsin
Garip çok garip
Bana benim gibi ruh hastası lazım
El ele delireceğim
Kahkahalarla boğulabileceğim
Bir boşlukta asılı gülüşümle
Gülüşümü bulabileceğim
Kontrolsüzce
Cilalı bakışlar eşliğinde
Bir ben lazım
Hafif çatlak işte
Evet
Bir deniz kenarı
Uçsuz bucaksız mavi
Uçuşan martılar
Atılan olta lar gevrekler
Hava mis
Balık ekmek
Gazoz
Umrumda mı dünya
Ben ruh hastası halimle de mutluyum
Değmeyin dokunmayın
Saçmalayan beni durdurmayın
İçime çekiyorum kendimi
İçimi çekerek
Seni seviyorum hayat
Kendimide...
"Yine /Yeni /Ben"