Ruhum Bile Özledi
Kör şafakta sahilde elele dolaşırdık
O dünleri an değil, düşüm dile sözledi.
Tıpkı çoçuklar gibi, kumsalda dalaşırdık
O günleri ben değil, ruhum bile özledi.
Şimdi bakıyorum da, eski aşklar kalmadı
Zamanı tüketmiştik, yürek öyle dalmadı
Saatler günler değil,mevsimlerde almadı
O günleri ben değil, ruhum bile özledi.
Ben nasılım bir bilsen, kokun sanki gel diyor
Çırpınıyor yüreğim, esareti del diyor
Hasretinden dökülen, gözüm yaşa sel diyor
O günleri ben değil, ruhum bile özledi.
Bir tatlı bahar eser, vuslatın yollarında
Hiç çiçekler açarmı, mevsimsiz dallarında?
Ölsem inan gam yemem, yârimin kollarında
O günleri ben değil, ruhum bile özledi.
Ne tatlıydı aşkımız, petek içi balmıydı
Uzadı da boy verdi, çiçek değil dalmıydı
Yüreğim deniz oldu, kalp içinde salmıydı
O günleri ben değil, ruhum bile özledi.
Şimdi saçım ağarsa, saç sakala karışsa
Elimde baston bile, bu zamanla barışsa
Tenimde hücrelerim, şu ecelle yarışsa
O günleri ben değil, ruhum bile özledi.
2-12-2008