Ruhumun Gözyaşları

Atamadım sevdamı gönül kapılarından

Göremedim güneşi vurgun baharlardan

Bir haber bile gelmedi nazlı yardan

Kara sevdalara şimdi dağlar da suskun!

Bitmek bilmeyen labirentlerde dolandım durdum

Rüyalarımda sonsuz boşluklarda bulundum

Eceli hissettim alacakaranlıkta sesini duymadım

Yaslı baharlarda filizlenemedim dona kaldım

Heder oldum, yıldızlarla kaydım sonsuzluğa...

Buruk bir çocuk oldum, karanlıklarda kayboldum

Beyaz sayfaları karaladım ruhumun gözyaşlarıyla

Yaralarımı iyileştiremedim titredi ellerim...

Bahrinde su olsam buharlaşıp kaybolur muyum?

Esbab-ı mucibe de sen iken,

Beni cezbeden zamandaşımdan uçup gider miyim?

Sen bu dünyada iken...