Ruhumun Kazı Çalışmaları

Kalemimle kazdım mezarımı

hüzünlü mısralarda

derine

daha da derine

gömmek için acıları

öldüm de dirildim bin defa

gün gelir

aldırmaz kimseler

zorunlu yok sayarlar 'denize gömün beni' nidalarımı

ihtimal; bir tepenin yamacına kazılır mezarım İstanbul'da

dert değil

denizi görmese ne çıkar o saatten sonra

yalnızlık değildir ölüm

son hiç değil

kimseler gelmese bile yıllar sonra başucuma

mühim değil

çünkü biz anlaştık, söz verdiler

evsiz kuşlar

her sabah şarkı söyleyecekler başucumda