Rüzgar Da Üşür

"üşür kelimeler gecemin altında

karanlığı sürükleyen rüzgar da üşür..."

utanır soramam bile, niyedir bunca telaş

nefessiz geçmek yine bir kıştan bir bahara

mevsimler beklemez demişti rüyalarıma giren derviş

sen neyi bekliyorsun, böyle oturmuş sessiz?

bilemedim, belki söyleyemedim, cesaretten öte bir tedirginlik

gemileri yakmış gibi ruhların diyarında

ve hiç yanmamış gibi hasretten

öyle kaskatı kesilmiş bedenlerimiz

dilsizse eğer, nasıl anlatılır sessizlik

dudaklar çatlamışsa, suya hasretlik?

ve bir çocuğun gözlerindeki hüzün

savaş kelimesini hiç kullanmadan?

nasıl anlatılır bilemedim

bir şarkıyı kanat yapıp yıldızlara konmak

füze olmadan gezegenlere uçmak

aklını ileri geri kurcalayıp

tam saatinde uyanmak

hüznün kucağında dünyaya

güneşi battaniye gibi sarması umudun

bir annesi olmayan duvarsız evler

ve duvarların ardında köşe kapmaca oynayan insanlık

oysa evren köşesiz, uçsuz bucaksız alabildiğine

ruhum kaldırmıyor, şiire bir dakikalık ara

siz hiç insanlığa ara verildiğinizi duydunuz mu?

insanlık ölmedi, o hala nöbette

isteyen alır, isteyen s/atar

pazarlığı olmayan ticaret

nasıl anlatılır?

hiç bilemedim!

bütün sözlerim rüzgara

sitemim ve aşkım, bahara az kala...