Rüzgar Yürekli Kadim Çocuklar

Bir kelimenin sırtına bin anlam

Bir anlamı bin kelimeye sığdıran

Davran

Vaktidir kavganın

...

Böyle buyurdu rüzgar

Uyurmuş acılar

Bir çocuk öldüğünde

Esermiş diyar diyar

Gök gözünde ıslak

Islık çalarak

Mezarını okşarmış

Mutsuz bitermiş masallar

Anlam/sızlaşırmış şiar

Ne tenimi parçalayan silahtan

Ne dilimi susturan küfürden

Ne düşüncelerimi yargılayan akıldan

Ben senden nefret ettim insan

Ben senden

Sürünüyorsam sınırdan sınıra

Yeter diye diye

Anarşist hükümler kuşanıyorsam

Düzene başkaldırıp

Her uzanan elde kuş/kul/anıyorsam

Sürülüyorsam aşktan nefrete

Yıkıp geçiyorsam ahlak tabu inanç

Bir çocuk daha

Beynime çığlık çığlık düştüğündendir

Vurulup sorgusuz sualsiz anlamsız

Öldüğündendir

/Herkes aynı hayata doğsada

Kimi dolarken kimi boş/alıyor,

Yankılandıkça boşluğunda acıların

Şehvet kuşanıyor kimi

Büyütmek için acılardan aldığı zevki

Kahrede kahrede kan

Küfrede küfrede tütün

Tükürdüm tükendim.../

İnsan ham

Süt kurban

Sütün suçu yok

Suçlu arıyorsan

Kainata bak

Dev/ran

Ve suç-tan/rı yara/

Tan

Tanrılarındır ;

Her sabah

Aşkın ve zulmün tanrısıdır

Gözlerine aynalardan yansıyan

Hep insan, hepsi insan...

Bin kelimenin sırtına bir anlam

Bin anlamı bir kelimede boğan

Davran

Vaktidir sevdanın

Böyle dedi rüzgar

Gelirmiş bahar

Bir çocuk güldüğünde

Gezermiş diyar diyar

Gök elinde oyuncak

Ninni ninni saçlarını okşarmış

Mutlu biterse masallar

Anlam sızarmış şair

Ne teninin rengini

Ne dilinin ahengini

Ne beyninin düşlerini

Ben seni sevdim insan

Ben seni

Söyleniyorsam dilden dile

İnsan diye diye

Asi yoksul uslanmaz anılıyorsam

Dönüyorsam rengarenk bayram yerlerine

Öpüp kokluyorsam hiç tan/ışık/sız

Salkım saçak salya sümük yalın ayak

Bir çocuk daha

Beynimde kahkahalarla koştuğundandır

Yorulup oyundan anne koynunda

Gülümseyiş gülümseyiş uyuduğundandır

/Gözlerin

Kibrit yalımı

Kirpiklerin

Hücrelerin paslı parmaklıkları

Parmakların

Soğuk demir kapı

Özgürlüğe açılan

Anahtarı kayıp

Dokunmak umutsuzca

Sarılamamak

Ve ürkmek

Açıldıkça

İşkencelere giden yol

Susmak

Bağırmak istedikçe

Boğaza düğüm

Gözlerin

Örs

Sözlerin

Çekiç

Yüreğim

Ezik

Unutulmuş

Derin

İç çekiş

Ciğerin körük

Kör kütük

Hasretin

Tenindeyken tenim

Uzaklaşarak

Iramak

Seni yitirmektir

Atardamarından kesik kesik

Fışkıran canına

Çaresiz sımsıkı kenetlemektir ellerini

Ve dudaklarının mor soğuğunu

Dudaklarımda ısıtamamaktır

Sen

Gözlerinin ferinde

Sönerken

Yakamamak kainatı

Umarsızca

Ağlamaktır

İki damlaya sığınıp

Anlamaktır

Ramaktır yokluğuna

Gözlerin

Çakılmaktır beyne çerçevelenip

Dahi Dali deliliğinde

Son tebessümün

Resimlik

Ah yangın yürekli

Yedi kıtanın çocuğu

Ne olur

Ben tükendim

Sen tükenme..!/

Rüzgar Yürekli Kadim Çocuklar;

Başkaldırma nakaratlı

Esmer bir inattır

Ezelden ebede

İçimdeki yolcu ...