Rüzgara Karşı
Yağmurları öğütlüyordum
Rüzgara karşıydım
hem de dimdik
Ellerimle vadileri tutuyordum
Yine de biliyordum
Yağacaktım
Alışkanlıklarım sulayacaktı toprağı
Sabah uykusu
Bir bardak çay
Kollarımı açıp iki yana
Göğe yaptığım yolculuklar
Asudeliğim hafif bir müzikle
Vurgun yemişliğimi dansa kaldıracaktı
İronikliğimi hiç sormayın
Dengeli bir kasırganın
tam içindeyim
Kot ceketime sıkıca sarılıp
Direnişimi sağlamlaştırdığımda
Rüzgara
yumuşaklığı anlatmak gibi
Dertlerim olmadı hiç
Demircinin işiydi demiri dövmek
Taşa şekil vermek istediğim anları hatırladım
O zamanlar
Çocuk yüreğim çamurdandı
Her kalıba sığardım o zamanlar
Yani işte;
Yok öyle esnek geçişler
Bir mevsimden diğer mevsime
Büyüyünce
sövmeyi öğrettiler
Sevmek
Yüreği düşürür mü
Yağmura soracaktım
O da saklanmayı seçti
Bulutların içinde
Kahpe düzen
diyesim geldi
Büyümek
senin neyine