Rüzgarları Öpmek

Bu sabah sensiz uyandım güne

Erguvan ağrıları ile...

Çalıya dönmüştü yürek

Günaydın demek yoktu sana

Kabuk bağlayan aşk yaraları

İşlemeye başladı yine ateş düştü cana

Bilerek, bilmeyerek...

Sevdamı kokladım yalnızlığımda

Güz ayazını hissettim

Ah gülüm oldu mu şimdi?

Nasıl direnirdim, sen yarini anlatırken?

Nasıl hiç bir şey olmamış gibi davranırdım?

Yakışır mıydı aranıza girmek?

Yakışır mıydı yalandan gülmek?

Kapında bir gölge olsam

Aksi vurur yüreğine

Seni uzaktan sevsem

Sesimi duyarsın canhıraş...

Vuslata ihtimal yok

Yoksa ben bu aşkın imkansızlığını mı sevsem?

Rüzgarları öperek...

Yenik bir kavgaydı benim ki

Anladım şimdi

Karanlığa sığınsam

Yüreğin aydınlatıyor gecelerimi

Uykuya sığınsam

Hayalin titretiyor rüyalarımı

Bakıyorsun gülerek...

"Nur inmiş nazına

Asude gülüşlerin kadını"

Yaz güneşinde titreten güzellik

Mucizeye inanır mısın?

Ben inanmıyorum artık

Sarhoşluğu yaman bu sevdanın

Uyuşuyorum giderek...