Rüzgarlarin Memleketi Olmaz

çantasında bir kadın fotoğrafı yalnızlığın

haylaz çocuk gibi saatler yerlerini ön saflarda almış yine

üflemeli çalgılar sokağındayım

viski bardağıyla dalaştayım

mazot kokan caddelerde yitirilen atın sahibini vurmuşlar

üçüncü sayfada okudum yazıyı

bir kedinin aksayan ayağının arsızlığında yazmışlar

eteklerinin caddelerdeki tempo tutuşundaki korkaklık beni ürkütür

geceye dokun

ikimiz beraber yanalım

kavagamı anlatmıyorum sana

sevgimle yetin

unutma!

rüzgarların memleketi olmaz

black_1