sabah olduğunda
sabah olduğunda
bir yanımda annesine uzanan elleriyle
giderken açık kalmış gözlerinden huzur damlayan çocuğun çelişkili azabı,
diğer yanım mehtabı izlemekte
bir yaz gecesinin serin meltemlerinde,
açlıktan nefesi kokan bir adam umutlarını gömerken denizlerime,
başka yanım aşka teslim ezgiler zikretmekte,
kuru topraklar göklere karışırken ezilip kalmış bedenlerin çığlıkları var mesela kulaklarımda,
burnumdaysa mis gibi anne poğaçası kokusu,
el yordamıyla dokunuyorum bir yanıma
sen misin diye
sahi sen de var mısın?
kursağımdan göğsüme düşen,
nohut kadar memelerini saklamaya çalışırken
elinde kalemi
gözünde mavisi eksik bir kız çocuğunun
o pis bakışlı adama teslimiyeti,
fakirin bir ömürlük lokmalarını toplasan ederi olmayacak bir çanta kolunda
süzülüyor bir diğeri,
ne bilsin gariban...
berrak denizlerde süzülüyorum
mutluluğun tarifinden aciz
kelimeler yetmiyor anlatmaya,
aynı anda insana sevdalı bir adam
sırtına inen demirden bir sopayla karanlıklarda,
uyuşmuş zihinleri
pörsümüş bedenlerine yansımış
boş bakışlı
dumanlı çocuklara,
ninesinin elleri saçlarında
burunlarında kestane kokusu
görünenden görünmeyene kapılar açan masallarda yaşayanlarının
meraklı gözleri eşlik ediyor diğer bir yanımda,
bir yanım ateşlerde
diğer yanım şelale,
yağmur rüzgara karışıyor dışarıda
çatıların üzerinde dönüyor dönüyor,
bense izliyorum biçare...
~ayça~