Sabaha Doğru

Daha yeni başlıyor güz sancısı

Üstümde hala bıraktığın izlerin

Sana bakmanın paha biçilemez değerinin mahrumiyetini

Beni yalnız bıraktığın gecelerde fark ediyorum

Yoldaşımdı geceler

Dostumdu yalnızlığım

Şimdi ne sen varsın, ne dost, ne yoldaş...

Kaybedişlerim oldun

Keşkelerim belki yalnızlığımın kucağında

Fonda kederli bir şarkı

Masamda paket paket sigara

Her dumanla ciğerlerimin buluşmasında

O nikotin dolu ağrılarımda

Adının güzelliği

Ve bunun sana ne kadar yakıştığı gelir

Aklıma...

Artık yalnızım galiba

Alışmanın zorluğu sevgilim

Buna alışmanın zorunluluğundandır belki

Galiba yoksun

Belki selamlaşmalardan habersiz

Derin güzellikte bakan gözlerinden mahrum kalarak

Bir tek gülüşünden mahrum kalarak

Bırakıyorsun beni dostumla

Yani vefalı dostum yalnızlığımla...

Artık gecem tükeniyor

Sabaha ramak kala sevgilim

Esaretimin bedelini görüyorum

Yorgun ve aciz bedenimde...

Perdelerde tütün kokusu

Duvarlarda hep boş bakışlarım

Evimde yetim bir çocuk ifadesi

Ve ben de de...

Sadece artık gülüşüne bile hasret olmanın

Derin ağrısı...