Sabaha Kalan

Karanlık ışığın yokluğu değil 

Işığın henüz olmadığı yerdir 

Bu yüzden geceyi suçlamam 

O sadece beklemenin başka 

Bir biçimidir sabahı aydınlığı 

Tohum toprağa gömülürken ölmez

Sadece sabrı öğrenir gelişir yaşar 

Sende öyle düştüğün her yer 

Kök salmayı öğreten topraktır aslında 

Aynı nehre iki kere girilmez doğru 

Nehir durağan değil akar aynı kalmaz 

Ama her sabah nehir sana yeni bir kıyı uzatır 

Değişmek kayıp değildir 

Olmakta olmanın kanıtıdır 

Hakikat bazen serttir 

Güzellik onu taşınabilir kılar 

İyilik kimsenin görmediği yerde yapılır 

Ve işte tam orada dünya bir gram hafifler 

Yarın körfezde ilk vapur kalktığında 

Martılar aynı göğü bölüşecek 

Sende bölüş 

Umut büyük bir inanç değil 

Küçük bir devam etme kararıdır 

Bugün o kararı verdin ya

İşte şiir tam orada başlar.