Sabr_ı Mahşer

_ bu aşkın esareti mahşer günü son bulur elbet;

siyah incim gel o güne kadar sabret._

ibrahimin ateşinde sevdamız

karınca misali su taşımakta ellerimiz

bu kaçıncı darbe ahh sevdiğim bu kaçıncı ihtilal

bilirsin daha önce bu aşkın tüm kitaplarını yaktılar

her harfini yeniden dirilttik inatla

nakış gibi işleyerek yazdık tekrar

bu kez bizi fravun zulmüne attılar

ve kalp odalarımız oldu tarumar

aşk boyudur yolculuğumuz

labirentten karışık

ekvatordan uzundur yolumuz

bilmem ki bu yola bizi neden saldılar

mahşer deyip durur dilimiz

ölümü öldüren Rab

bizide buluşturur biliriz

bizde _ecek zamanları bekleyenlerdeniz

şimdilik yusufun sabrı düşer bize

ihanete uğrayıp kuyuya düşsekte

o gün gelir hesap görülür elbet

gel inci tanem mahşere kadar sabret