Sabret Hasret

Rüzgara tutulmuş bir yaprak gibisin

Martıların çığlıklarında

Dalgaların hırçınlığına karşı koyan

Sert kayalar gibisin bazen

İçindeki isyan yanardağ gibi fışkırır

Yeri göğü inletircesine

Ama sen yine de söndürürsün o yangını

İki damla gözyaşın ile

Gece olupta yumduğunda yatağında gözlerini

Dudaklarında bir tebessüm belirir

Farkında olmadan

Sonra bırakırsın içinde tuttuğun nefesini

Sabret,biraz daha sabret

Bitecektir birgün bu hasret

İnsanı deli eder

Bu aşk denilet illet...