Sabrın Sonu Yalnızlık

Sabrın artık selamet getirmedigi

bir aşk diyarı burası.

Hangi cicegi tutsan,

hangi sözü söylesen sonu felaket.

Sonu hüsran bütün sevdaların.

Ve aşk,

Kafdagındaki gökdelenlerde gizli

birer maça kızı.

Bulabilen kendini as'ıyor boynuna..

Tamda söylenenin aksine.

Hic görmedik biz

kumarda kaybedenin

aşkta kazandgını.

Kaybedilen birer umuttur.

Birer gözyaşıdır artık ayrılık

icinde yarım bir dünyanın boguldugu..

Bilinmeyen hiç bir söz,

hic bir yol kalmamıstır.

Artık o kadar alışılmıştır ki ayrılıga,

hic bir ölümcül tehlike taşımaz

bırakıpta gitmeler.

Gülüşlern sahte oldugu,

yalnız,

yalnız acıların gercek oldugu bir oyunda

yalnızlıgın provası yapılır artık..

Bir umut kalmıştır oysa.

Hala beklenir o giden.

Bir mazi,

tekrar tekrar yaşanır bir ömür.

Ve yavaş yavaş tükenirken

son umut,

hala beklenir o giden.

Oysa

sabrın sonu selamet degildir artık.

Felaket usulca yaklasır,

davetsiz bir misafirdir şimdi yalnızlık...

Sabrın sonu felaket ,

sabrın sonu ; yalnızlık..