Saçlarımda Yokuş Rüzgarı

eski...güneşli...

sancısız bir kaldırım anı yok

saçlarımda yokuş rüzgarı kokusu

pazar korkularıyla yaşlandık her dem

durduk durduk

akşama doğruları özledik en çok

renksiz bir göğü yakıştıramadık

hiçbir kabusa bile...

kitaplarla yorgun bir ütopyadan geldim

geldim dizlerinin temmuzlu ağacına

ot çıtırtıları dinledik beraber

mütevazi dağlarına yasladık sesimizi

yarı uykulu sabahımızın

toprağın çiy kokusundan ümidimizi kesmedik

ölümden beraber ve aynı anda korktuk

ayrıldık nedense...

kaybedilmiş sokaklarda ellerine sarıldığım

ilk ışıklar şımarmadan fırınlardan umutlandığım

adımlarımı tanrı bile saymayı bırakınca

soluğuna akşamdan ömürler yatırdığım

bütün yolculuklara cesur bir çocuklukla

sevdim gidişini...

kış gelmedi daha...

sen gelmedin...

kimin için öleyim...