Saçlarımdan Kokla Baharı

Kendime yalnızlığım

Fena kan kaybederken

Islak bırakarak geçti

Yarınsız düşlerin siyahından/ zaman

Solgun mevsimlere demir atmış

Ayaklarım çoktan unuttu

Sevgi yolunda yürümeyi

Tarih öncesinde kaldı

Tüm sevdiklerim

Düştü son yaprak

Eksildi zaman

Suskun beklemeler doldu

Hoyrat iç çekişlerim

şimdi

Derin uykulardayım

Sahipsiz düşler misafirim

Sen; masal kahramanım

Gel!!!

Yüreğinle çoğalt eksilen saniyeleri

İyot bas yaralarıma

Kanatmasın

geç/miş imgeler

Sen;ayaklarından toprağa bastığım ol

Saçlarımdan kokla baharı