Saçların Gözlerin Ellerin

Bu topraklar çatır çatır çatlamış yokluğunda

Yağmurlar buharlaşmıyor gittiğinden beri

Hele rüzgar sanki hiç esmemiş gibi nedense

İklimler değişmiş son bahar yazla karışıyor

Saçların

Şeffaflığını kaybetmiş çiçekler Solmuş

Deniz alay eder gibi bir gidip bir geliyor

Bakışlar sanki hep üzerimde kara bulut

Simsiyah olmuş iklim birtürlü yeşermiyor

Gözlerin

Saçların

Gözlerin

Ellerin

Tek bir hücre gibisin kalbimin damarında

Güp Güp ettikçe vaar olan tek parçamsın

Yokluğuna tutunmak oldu şimdi tek umudum

Umutlarımın içinde yaşayan ilk ve tek sonsun

Ellerin

Habib Göktuna