Saçların Gün Kokar

iner gece

saçları efkarla dağınık akşamın

göğsüne martılar konar..

rüzgarın kanadında deniz kokusu

ay ışığı.. gözlerinde yakamozlar..

gözlerinin rengiydi belki ömrüm

ömrüm, özleminin nehrine akar...

ben yaslarım yüzümü sessizliğie

sessizliğimin orta yerinde, sesim kanar..

gece iner

ve dağınık saçlarıyla göğsümde

bir mecnun yurdudur akşamlar

bir bilsen, nasıl yalnızlaşırım şu kalabalıkta

ellerin.. şehrim kadar sımsıcak ellerin.. alarga

bir bilsen, nasıl yangındır bu karanlıklar,

uçurum gibi düş(l)erim

içimde dinmez uğultular..

işte, böyle artanım eksilene

ben yaslarım geceye sırtımı

saçların senin, gün kokar..

M.H

mayıs_2o1o