Saf Karmaşa

ömrümün en saf anıydı

yalnızlığımı kirleten

çiçekler sonrası bir karmaşa

istersen sade bir deniz

sonuçta

senin

sırf benim için olabilmendi

tıpkı tanımadığım bir sokak arasında

ölmem gibi yalın

kasırgam yok

kendime biçtiğim bir ayrılığım bile

yorgun uyandığım sabahlardan getirdiğim

mutsuzluğumdan geriye kalan bir avunmayım

alnına kurulan bir pazar öğleni için

bir kez

çıplak nar ağacına bakan

bir de çocuk sesine

güvercin kanadına son