Şafağı Arıyoruz
Taşlı yollarda çıplak ayaklarla
Umudu ararım
Üşürüm bu umutsulukda
Gözlerim yollarda
Tek tunulacak daldın
Bir dost gibi sarılmıştın
Bu kadar insanı ağlattın
Git gide uzaklaştın
Ne olduki bırakıp gittin bu toprağı
Fakir fukarayı bu yaşamı
Öksüzleri senin kıvılcımını bekleyenleri
Ne olduki kendini esirgedin bizden
Umutsuz bir koku var bu yaşamda
Hemde çökmüş buralara
Gözlerim artık tükenmişleri görüyor
Duygularımda umud yerine şimşekler çakıyor
Bir baktım yaşadığımız günlere
Hepsini umut süslemiş
Şimdi bir tablo olarak duvarıma asmak isterim
Hasretimden bakmak isterim
Korku dolu karanlık gecelerime
Işık olmuştun kalbimi aydınlatmıştın
Şimdi içim yine sisli yine karanlık
Ama sen yoksun eşsiz ışığın yok
Ölümle pençeleşenleirn çağresiz sesi
Kuşların umudsuz kanat çırpmaları
Denizlerin kızgın dalgaları
Dünyadaki yaşamının kiymetini bilmeyen insanlar sebebi