Sahte Yüz

Kanma gönlüm martın sahte yazına

Açma çiçeğini, gülünü sen boşu boşuna

Gerçek yüzünü gösterir bir anda sana

Yakar kavurur kül eder seni gönül

Dost sanırsın onu aldanırsın diline

Önemi yok artık versede bana hazine

Kırık bir kalptir bana kalan hediye

Üzülür gezersin hep divane gönül

Ne yapsanda anlamaz seni nafile

Sezmelisin vardır her işte bir hile

Varıp danışayım ben bir kamile

Boşa sitem eder gezersin gönül

Dost sanma sana uzanan her eli

Bırak artık gönlüm gamı kederi

Arif derki bumu dostluk bedeli

Herşeye aldanma, inanma gönül

Söylemez artık dilim yazmıyor elim

Söyle deli gönül ne yana gidelim

Akıllan sen artık ol aklı selim

Ümitlerin boşa çıkmasın gönül