Sahtekar Alamancı

bir gece yarısı beklerken kuytu köşede

ansızın çıkageldi hilkat garibesi

anlaşılmaz bir sesle döktü o an içini

bilemedim insan sandım dışını

çeşitli vaatlerle sokuldu yanıma

gelecekten söz etti salyalı ağzıyla

dedimya bilemedim bu yakınlaşmanın sebebini

gören herkez el uzatırdı o an ki halini

gözler fırıldak gibi etrafına bakıyor

kuduz olmuş beyni saldıracak av arıyor

pejmürde bir kıyafet iki yıllık tahminim

öylesine berbat bir koku yıkanmak istese

su bile kaçar eminim...

sözüm ona alamancı cebinde yok parası

verirsen iyisin vermessen asılır suratı

yalanlarla kurmuş daracık dünyasını

iyi biliyor duygularla insanı soymasını

tek isteği üç beş kuruş birde net

bu ikilemde kaybetmiş insanlığını

aramaya na hacet.....

acıyorum dostum sana çık durma orada

temiz bir hayat kur kendine gerçek dünyada

insanlar üzerinden asalak gibi yaşanmaz

yaptıkların geri döner bilki sana kar kalmaz