Şaibe
Selası okunuyor yüreğimin
gömüp ardına bakmadan gideceksin
dur demek meselesinde
telaşını anla kalemin
sevgimi yüreğinde tutarken
güvercinler öldüren çocuk edasında
adımı aklından sileceksin
düşün uzanıp yatıyorum
gölgesinde servinin ki iyi bilirsin
gidip gelmelerinle bu sıralar
o yola ne candan aşinasın
hey hat ilahi adalet ki duymayacaksın
okuduğun her fatihadan bir pay
o da benim olacak anlamayacaksın
zincirlerimi kırıyorum artık
anladığım şeylerin neresinde varsın
neresinde yoksun bilmesen de
hakikate inanmışlığımla ayaktayım
kan ter içinde uykular
nedeni nasılı sorusu toru topu
işte anla hemen hepsi o yola çıktı
Tanrının minik bir kuşu
görevlendirdiğini düşünüyorum
kalemin adalet defterini yazdığı yerden
gagasında kelimelerle geliyor
göz yaşlarımla gidiyorlar
söylediklerimde bir hata varsa benim
aşk Ona gittiğim zaman da senindir