Şair

Acımasız gitmekte hayat seferi

İnsanlar güvenini kırdılar...

Çokça aradı bir dost desteği

Ama arkası hep engin boşluklar...

Açtı sarı yapraklı defterini

Yazdıkça şiirleri onu anlattılar...

Gün geldi yine duydu insan sesi

Dört yan dolmuş menfaat dolu asalaklar...

Kızdı...

Bir hışımla kırdı kalemini

Döküldü sayfalarca mısralar...

Gördü defterine yansımış silüetini

Adının harfleri mısralarından kaçtılar...

Nefesiydi şairin öğretmek istedikleri

Önce

Döküldü mısralar

Sonra

Adının harfleri kaçtılar

Ve

Şiirleri anlamsız kaldılar...