Şairin Gönül Kalemi

Akmak istiyor gönül

Bendine sığmadan taşarak!

Yanmak istiyor gönül

Külünden doğup

Sinelerde sonsuza

Ulaşıncaya kadar!

Sarmak istiyor gönül

Eşini bulup da

Bırakmamacasına

Bir ömür boyu

El ele tutuşarak!

Sevilmek istiyor gönül

Çıkarsızca, saygıda kusursuz

Birini..

Bekliyor gönül

Gideni değil de

Yeni gelecek olanı!

Umut ediyor gönül

Her yeni doğan güne,

Şükrederek, sabrederek!

Gözleri dalıyor uzaklara

Bir nefes alışa hasret

Alabildiğince bakıyor

Uzaklara!

Gözleri doluyor bu sefer

Bir ahh çekiyor derinden

İçinden sızım sızım sızlayarak!

Aşikar aslında istekleri

İmkansıza meyil etmedi

Hiçbir zaman!

Hep olurunu istedi,

Hep ferah tuttu benliğini,

Sınırlamadı yaşadığı

Kent ile

Seveceğini!

Doyumsuz da değil

Aslında gönül!

Yitirilmeye yüz tutmuş

Duygularla sevdi..

Yalnız!!

Bir türlü sevilmek nasip olmadı

Ve belki de bırakmanın vakti

Gelmiş diye düşündü

Ama

Bırakamadı!

Uzaklarda sevdiği

Geldi gözünün önüne

Canlandı resmi

Saçları rüzgârda nasıl savrulur diye

Düşünüverdi!

Kokusuna hasret

Aynı yerde olamamanın

Hüznüyle

İşte bu satırlar

Şairin kaleminden düşüverdi!!