Şairiyle İç Çekişen Şiir
Biliyorum
Şiir anahtardır
Her kapıyı açan
Şekilsiz şemalsiz görünümsüz
Şu dünyada ölümsüz diye bir şey varsa o da benim biziz
Senin için sadece birkaç sözcük
Üç beş mısra belki biraz
Benim için her sözcük gözümün yaşı
Her mısra ruhumun zemzem suyu
Başkasının denizindeki maviye heveslenir durursun her şiirde
Yok şöyle yok böyle diye
İsyan eder
Dem vurur
Ahkam kesersin ha babam de babam
Oysa başkadır olay
Hani vardır ya
Adam kemençe tamircisidir
Hem de öyle böyle değil herkes onu bilir
Ama gel gör ki kemençe çalmayı bilmez
Sen de öylesin işte
Sadece yazan ama gerçeklerden de
Şiirden de bihaber olan
Yazıp duran yazdıkça kendini bir halt sanan
Haa
Hayat denen senaryoda
Kendi romanını yazmaktır şiir yazmak bilirim
Hatta
Pafta pafta parsellemektir dünyayı
Yazılan her şiir kadar
Kendi acını pay etmek
Okuyanların da derdine dert katmaktır belki derdin
Omuzlarındaki yükü hafifletmek içindir belki de bu taksim
Bunu bilmem
Ama bir yere kadar arkadaş bir yere kadar
Biti kanlanmış senin gibilere kolaydır yazmak
Kolaydır kendi gibi olmamayı başarmak
Kolaydır yaşamadığı hayatları
Film seyreder gibi izleyip kendi hayatı gibi ifşa etmek
Sen bir de benim yerime koy hele kendini
Ben her derdi içime hapseder
Her dizede pranga yer
Gocunmadan giyotin altına uzatırım başımı
Bil ki
Şiir ihzar müzekkeresi değildir
Mekkâre de değiliz sırtımıza semer vurasın
Tahakküm ve tahakkuk arasında ezilen insan da değiliz biz siz gibi
Biz olsak olsak
Beşeriyetin vak'a-nüvisi oluruz
Alamet-i farikası eksik yaşadığınız hayatın
Şiiriz yani biz şiir
Doğduğumuz yaştayızdır her daim biz
Hep diri kalmak isteriz
Şimdi kim bilir neler geçiyordur aklından
Hain mi
Nankör mü
Adi mi
Karaktersiz mi diyorsundur benim için kim bilir bilmem
Belki siir de yazarsın bunun için bana haiz diyen
Tamam
Kabul
Çok zırladım
Çok zorladım şansımı
Ve biliyorum
Canından kanından değilse bile ruhundan doğdum
Sayende insanlaştım kabul
Ama sen de kabul et be adamım
Öldü
Öldü
Yetişin
Koşun
Şiir öldü aman
Demez hiç kimse
Hemen şuracıkta
Doğduğum yaşta ölsem - ki hep doğar doğmaz ölürüz biz -
Duymaz kimsenin ruhu
Belki senin bile
Hem
Kim bilir kaç defter yaprağını mezar yaptın şiirlere
Kim bilir kaçını kaçıncı unutuşun bu
Ve biz unutulunca ölürüz mirim
Sırf bu yüzden korkarız unutulmaktan ve unutmaktan
En az her insan kadar
Ezcümle
Şiir senin için sadece şiirdir yani bilirim
Bizim içinse ömür sen bilmezsin
Düşün ki
Koca bir dağın dibinde altın madeni olmaktır şiir
Biraz şey gibi oldu bu dediklerim
Şey gibi
Aman boş ver sen
Madem şairsin
Madem ki laftan anlarsın
Sen anla işte o zaman
Şuraya bir cümle bırakıyorum yaşamak diye
Sıkıysa yaşamak adında hiç yazılmamış şiir yaz