Sakallı Çocuk

Yaşlanıyoruz,zamana inat gençleşerek..

Gözlerin altında torba birikiyor

Yaşanmışlık ve yaşanmamışlıkları

Vakum misali içine çekiyor..

Saçlar ağırıyor usulca hissettirmeden

Koparıyorsun her birini

Dallarından yapraklar düşüyor

Bazen terk edilmişlik,

Bazen yalnızlık senfonileri çalıyor..

Notalar sızıyor çatlaklarından içeri

Sızlıyor,sızlatıyor içini..

Sakallarından martılar uçuyor

Yüzündeki çizgiler kaçıyor

Çocuk oluyorsun başa dönüp

'Yaşamayı öğreniyorsun' mor menekşe ile

Biçilmiş roller sana göre değil

Biliyorsun..

Büyümek istemiyorsun yine..

Sakallı çocuk olmak sana yakışıyor

Mürekkep kokmakta öyle..