Sakin Sessiz Sinema

Huzur veren kokular dolu İstanbul

Ama biz inadına kasvet veren pera sokağındayız

Üstüne yerle yeksan olmuş sevdalar taşır pervaneler sokak lambalarına

Kimilerine göre "az şey değil bu yaşadıklarım" bir düşünsene

Bazısının da umrunda olmaktan milyonlaca uzaktayım

Yaz gecesi geldiğinde dolup taşıyor karanlık Emek Sineması

Beyaz önlüklü garsonlar, tramvay sesleri ve Fransız taş balkonlar

Çığlık çığlığa sinirlenmiş Beyoğlu ve başıboş kalabalıklar

Birde senle ben varız sıcak yaz gecesi Peranın kaldırımında

Çiçek pasajında solup giden güller gibi duruyorsun önümde

Feveran etmiş sessizliğim, düşmanca bakan gözlerine

Çok mu gördün suçsuz taframı siyahını dönmüş yüzüne

Hem nereden gelir bu laf-ı güzaf yolda kalmış şöhretime

Bir sessiz sinema bu, bakışarak anlaşamayışımız

Sevdim de söyleyemedim bir türlü taş ağırlığı kalbine,

Anlatamadım caddenin süslü sesleri içinde kendimi,

Sesim mi çıkmadı yoksa martılar mı bastırdı, ağızlarında balıklar

Tramvay da beni bekleyecek değildi ya yığınca iş güç arasında

Sus pus, boğazımda düğüm oldu sözlerim, kaybolup gittim ben de titreyen raylarda

Dağıldı işte gece seansı, biz yine bakakaldık sevgililere

Zorla tutsam elini ne derdin acaba hırsla çarpan yüreğime

Önce bir bakar, sonra bir tokat çarpardın değil mi?

Oysa o masum bakışımı atınca da dayanamaz indiriverirdin yelkenleri

Gecenin karanlığında güneş gibi parlayan yüzünü gördükçe

Süregelen sessizliği bozmaya korkutuyor bakışların

Konuşsam en kekeme halimle yine zırvalarım bilirsin

Sana kalsa hepi topu bir ay sürdü uzatmayalım dersin belkide

Sanki bir yıl sürse bitip gitmeyecekmiş gibi

Hayır yok bu duruştan, olmayacak ta belli ki

Gel gelelim uzun bir hayat var önünde

Defterini doldurmaya başla ufaktan

Kimsecikler anlamadan, çorban bile soğumadan

Hayallerin de daha fazla uzaklaşamadan

Yol ver gitsin örümcek tutmuş sessizliğime..