Saklı Bir Şiirsin Artık
Bakışın çekirdek,ektim içimin bozkırına
Yasaklı topraklarda büyüttüm seni
Gözyaşlarımla suladım köklerini
Düşlerimde atıldın kollarıma hep
Bir deniz kıyısının sunduğu koylardaydık
İlk merhameti gördük dalgaların okşayıcı ellerinde
Martıların kanatlarında paylaştık mutluluğu
Düşlerinde beni o kadar çok sevdin ki...
Neredeyse yakalayacaktın
Parmaklarımı koparırcasına
Ellerimden tutacaktın
Oysa bir türlü tanıdık gelmedi yüreğin yereğime
Dar sokaklarda sesli adımlarımın sessizliğinde yürüdüm
İnsanların kaçtığı fırtınalarda yıkadım hüzünlerimi
Sonu sensiz biten bir dünyaya astılar beni
Şimdi üstü kapalı özgürlükleri yerleştirmişim düşlerime
Yalnızlığıma adını koymuşum
Seninle koşmuşum yıllarca içimin bulvarlarında
Sensizliği sen yapıp
Olmayacak hayaller kurmuşum
Yine şimdi parçalarımı topluyorum geçen zaman dilimlerinden
O kadar yakıcı
O kadar da kıymetli ki sevda
Bırakamıyorsun, neresinde olursan ol yeryüzünün
Bir ana çocuğunu bırakabilir mi dev dalgalara?
Kalemimde tek özgürlüğümsün artık
Uçlarından damla damla iniyorum kirpiklerine
İşte kalan hürriyetim budur benim
Sevdanın gücü dünyadan büyük
Dizelerimde saklı bir şiirsin artık.
15 Ağustos 2010-Gebze