Salıncak

Bir çocuk bahçesi düşün;

Bir salıncak,

Ve içinde bir çocuk sallanan,

Bir tane daha salıncak,

Ve içinde bir çocuk daha,

Ne gam, ne de keder;

Sarkaçta boncuk, sallanan.

Durup bir sayalım şu bahçeyi,

Kaç kere çocuk?

Kaç kere salıncak?

Salıncak kere çocuk,

Salıncak çarpı toprak,

Kaç eder

Çocuk kere çocuk?

Ne şenlik baksana;

?Cambaz, ip üstünde oynayacak?;

Bu nasıl cinlik!

-sallandıkça, ufka çıkacak,

-ya bir haylaz, ya da yaramaz,

Yaldıza bulandıkça sancak,

Bahçede dalgalanıp duracak.

Zinciri kopsa; kuşlar gibi kaçak,

Kanat takmış ya uçak, kuleye sor!

Havada uçan birşey var, aman!

Düşüp yere çarpacak!

Korkma; altı-üstü bir oyuncak;

Dünya kadar mutlu onlar,

Yıldızlar kadar da ufak.

Göğe mi uçacak?

Hayır; eli minik, dili nanik!

-sadece yüreği büyük!

Sözü, güneş kadar sıcak,

Gözü, salıncağa doymayacak,

Beşik olacak ninesi,

-kucak dolusu ninnilerle

Düşe dalacak sabaha dek,

Kaç kere sallanacak?

Bunlar, sadece çocuk,

Yüreği yalana küçük;

Eğriyi bilmeden çember çeviren,

Gerçeği sormadan doğruyu görmeyen,

Yay çizerek sallanan bu çocuk;

Bir kere çocuk..

O bir çocuk!

O daha çocuk!

Salıncak ne ister?

Sadece bir çocuk...

19.10.2002 - 2008 - 2009