Salkım Söğüdüm Suyu Arar

İçim

ürkek bir bülbül

aşkın tepesine sığınmış

ve bu tepede

ölmez kardeleni bekliyorum!...

Bilemezsin elbet;

ey,ömrün en güzel türküsü aldanış!

ne acılar duydum kof yürekler önünde.

Korkuyu yenemeden örselendi düşlerim.

yaşadım...

beter bir aşkı !

öğrendim...

ebedi aşkın gelişini bekleyeli...

Ve ben;

hep yanı başımda duydukça soluğunu

kendime yenildim bir avuç hüzünle

kalbimde hoyrat anıların izleri

yüzümün kırık aynasında

uyuturum geceleri...

Söylemeliyim,yok

yok...

ey unutuş!kurtar bu gamlardan beni

hayat bu kadar kedere değmez ,derim

Ömrü bütün yanası

kül olası yürek ah!...

İnsan hep yanar mı

tomurcukken solduğuna?...

Suskun acıyla yaşamak

olgunlaştırır mı seveni?...

Dolaşır mı zihnime

ömrün ezeli kördüğümü?...

illaki söylemeliyim ;

Hatıraların bu uyanma vaktinde

maceram daha yeni başlamışken

yayıl dört yanıma

kurtar salkım söğüdümü

çektiği eziyetten...

ŞİİRİMİ DÜNDEN İNCİLER LİSTESİNE LAYIK GÖREN SECKİ KURULUNA TEŞEKKÜR EDERİM....