Salyangozlar

bazen duygulanıyoruz böyle

beyaz köpüklü dalgalarla yıkanırken

kırlangıçların incirli yuvalarında

ikimizi düşünüyorum ama

bu martısız denizlerde bizsizliği yaşarken

ellerim ne narları kopartacak

ne de kalacak asma yapraklarında

gece

alabildiğine karanlık sarsada

sırtımdaki yüke

portakal sarısı yarım hilal

avuçlarımı nazlı nazlı koklasada

kozalaksız çam ağaçlarının yalnızlığında

amansızca ağlamak

ya da bir dinamit gibi patlamak

ikimizi dağıtmak

istesemde olmuyor

seni bir an bile düşünmeden yaşamak

...

ıslak antenleriyle siliyor salyangozlar

öylesine üzgün ki o damlalar...