Sana Doğuyorum Her Ölmelerimde

hadi anne

Benden yeni bir kız çocuğu

Yarat kendine

oyuncak bebeğimin

gözyaşları hala sıcacık

durur sağ omzumda

bu yüzden

kanatları rutubet kokar

iyilik meleğimin

her savuruşunda

yetim de değilim ama

nedir bu yarım kalmışlık

nedir bu su dolu bardağımdaki

susamışlık

Hiçbir göz

söz işlemez bu saatlerde

Ah anne

Girebilecek bir yol bulamadım

Bir gözden içeriye...

Çoğul kimsesizlikler soludukça

Evim

Kapılarımı hep

Aylak bir yalnızlık açıyor

Elinde silik suretim

Öyle bir yalnızlık ki

Kime çarpsam şimdi

Sarılıp

Kaderimmiş derim

Şiirlerim,

Bir çilindir sofrasında

Kah bir nihavent

Kah bir hicaz

Kah bir hüzzam makamında

Ama ille de

Hüzün nakaratında

Rakının susuz kıvamında

Peşine içilen acı bir kahve

Kadar koyu bir sevdada

Ki şiirler

Acının en derinini

Nasılda bilirler.

Ah anne

Sana kalkıyorum

Her düşmelerimde

Şimdi

Bana biri dokunsa

Ağlar mıyım bilmiyorum

Ama ben

Neye dokunsam ağlar

Şu bulut mesela

Daha dokunmadan başladı

Ağlamaya.

Kaç düşünce adımı uzağım?

En yakınıma

Ve kaç yürek atımı yakınım

En uzağıma?

İçimin soğuk terminallerinde

Bavulsuz bütün yolcular

Kalkıp gitmeler

Ardından bakmalar

Bakakalmalar

İçim savrulan bir sonbahar

Ah anne

Sana geliyorum

Her gitmelerimde

Say ki hayat

Seni tanımam lazımdı

Umutlarını toplayabilmem için

Ellerimi görmem lazımdı

hayat

Seni

öyle bir içime çektim ki

nefesim yüreğimde

esirleşti.

Şimdi salıversem

Yol iz bilmezsin

Nereye gideceksin ki...

Elbette zaman

Kendi bildiğini okuyacak

Saatler

Kimi umursar ki

İnadına yüzüne yüzüne vuracak

Geçen seneleri

Hayatın en ortaları bu vakitler

Gün ışıklarını bıraksam

Cilalar mı tenimi?

Yaşım

Henüz yaşlanmamışım.

Belki de

Daha çok var ilahilere.

Belki de

Boşuna ağlamışım

Kapanıp yalnızlığın ellerine.

Öldüm sanmışım kaç kere

Ah anne

Sana doğuyorum

Her ölmelerimde